Badanie USG twarzy

• Planowanie pierwszego zabiegu z zakresu medycyny estetycznej.
• Konieczność identyfikacji wypełniaczy podanych w przeszłości.
• Podejrzenie przemieszczenia się preparatu lub wystąpienia grudek.
• Występowanie obrzęków o niewyjaśnionej etiologii.
• Przygotowanie do procedur chirurgicznych, np. plastyki powiek lub nosa.
• Weryfikacja grubości tkanki tłuszczowej przed zabiegami modelującymi.
• Potrzeba precyzyjnego podania hialuronidazy pod kontrolą obrazową.
• Monitorowanie stanu tkanek po przebytych infekcjach.

• Otwarte rany i przerwanie ciągłości skóry w miejscu badania.
• Aktywne oparzenia w obszarze twarzy.
• Świeże urazy mechaniczne tkanek.
• Ostre stany zapalne skóry w miejscu przyłożenia głowicy.
• Alergia na składniki żelu do ultrasonografii (rzadkie przypadki).

Pełną listę omawiamy podczas konsultacji.

Metoda ta wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do tworzenia obrazu wnętrza tkanek w czasie rzeczywistym. Specjalistyczna głowica pozwala lekarzowi zaobserwować przebieg naczyń krwionośnych oraz ocenić położenie mięśni bez naruszania powłok skórnych. Dzięki tej technologii możliwe jest odnalezienie depozytów kwasu hialuronowego, które mogą przebywać w organizmie nawet przez wiele lat. Badanie przeprowadza lekarz radiolog.

1. Konsultacja i kwalifikacja: lekarz zbiera wywiad dotyczący przebytych zabiegów i określa cel badania.
2. Przygotowanie: skóra zostaje oczyszczona, a następnie nakładany jest żel ułatwiający przenikanie fal ultradźwiękowych.
3. Zabieg: lekarz przesuwa sondę po wybranych partiach twarzy, analizując struktury widoczne na monitorze.
4. Zalecenia: po zakończeniu procedury specjalista omawia wynik i przedstawia dalszy plan opieki.

1. W trakcie: procedura jest nieinwazyjna i zazwyczaj nie wiąże się z bólem. Pacjent może odczuwać jedynie chłód preparatu kontaktowego oraz delikatny nacisk głowicy.
2. Po zabiegu: skóra pozostaje nienaruszona, może wystąpić jedynie chwilowe zaczerwienienie wynikające z ucisku.
3. Powrót do aktywności: można od razu powrócić do standardowych zajęć, nie ma przeciwwskazań do nałożenia makijażu po wizycie.

Obrazowanie pozwala na natychmiastowe uzyskanie informacji o stanie głębokich warstw skóry. U części osób wynik może prowadzić do zmiany planowanej terapii, np. konieczności rozpuszczenia starych depozytów przed kolejnym zabiegiem. Liczba potrzebnych badań jest ustalana indywidualnie, zazwyczaj wystarcza jedna sesja diagnostyczna. Należy pamiętać, że interpretacja obrazu zależy od osobniczych cech anatomicznych pacjenta.