Blefaroplastyka – plastyka powiek górnych

• Opadanie powiek górnych utrudniające swobodne widzenie.
• Widoczny nawis luźnej skóry w obszarze oka.
• Obecność przepuklin tłuszczowych.
• Wrażenie stale zmęczonego lub smutnego wyrazu twarzy.
• Utrata elastyczności tkanki w obrębie powieki.
• Drobne zmarszczki i wiotkość skóry wpływające na estetykę spojrzenia.

• Okres ciąży oraz karmienia piersią.
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze lub cukrzyca.
• Zaburzenia krzepliwości krwi oraz przyjmowanie leków rozrzedzających krew.
• Aktywne infekcje w obrębie twarzy oraz stany zapalne powiek.
• Ciężkie choroby ogólnoustrojowe i niewydolność narządowa.
• Tendencja do powstawania blizn przerostowych lub bliznowców.

Pełną listę omawiamy podczas konsultacji.

Procedura opiera się na chirurgicznym wymodelowaniu okolicy oka poprzez usunięcie zbędnych fragmentów skóry oraz, jeśli jest to wskazane, redukcji nadmiaru tkanki tłuszczowej. Chirurg wykonuje precyzyjne nacięcia w miejscach naturalnych załamań lub pod linią rzęs, aby ślady po interwencji były jak najmniej widoczne. Działanie to ma na celu przywrócenie odpowiedniego napięcia struktur tkankowych i wygładzenie konturu powiek. Zabieg przeprowadza lekarz chirurg plastyczny.

1. Konsultacja i kwalifikacja: lekarz ocenia stan tkanek, analizuje historię medyczną i omawia z pacjentem możliwe do uzyskania zmiany.
2. Przygotowanie: polega na podaniu znieczulenia miejscowego oraz precyzyjnym rozrysowaniu linii cięć na skórze.
3. Zabieg: chirurg usuwa nadmiar tkanek, modeluje mięsień okrężny i zakłada cienkie szwy. Zabieg nie wymaga hospitalizacji, pacjent wraca do domu tego samego dnia.
4. Zalecenia: po krótkiej obserwacji pacjent otrzymuje wytyczne dotyczące pielęgnacji ran i stosowania okładów.

• W trakcie: dzięki zastosowaniu środków znieczulających procedura zwykle nie wiąże się z bólem; pacjent może odczuwać jedynie lekki dotyk lub rozpieranie.
• Po zabiegu: u części osób pojawia się obrzęk, zasinienia oraz okresowa suchość lub nadwrażliwość oczu, co jest naturalną reakcją organizmu.
• Powrót do aktywności: szwy usuwane są zazwyczaj po 7 dniach; po upływie tygodnia pacjenci zwykle wracają do pracy niewymagającej wysiłku fizycznego.

Wstępne rezultaty mogą być zauważalne po ustąpieniu największej opuchlizny, zazwyczaj po kilku tygodniach. Na ostateczną stabilizację tkanek czeka się zwykle od 3 do 6 miesięcy. U większości osób efekty są długotrwałe i utrzymują się przez wiele lat, choć zabieg nie zatrzymuje całkowicie naturalnych procesów starzenia. Rezultaty mają zawsze charakter indywidualny.