Nici chirurgiczne – korekta uszu

• Odstające małżowiny uszne o podłożu wrodzonym.
• Asymetria w ułożeniu lub kształcie uszu.
• Zniekształcenia małżowin powstałe w wyniku urazów.
• Chęć poprawy wyglądu po wcześniej przebytych operacjach chirurgicznych.
• Poszukiwanie alternatywy dla tradycyjnych metod chirurgii plastycznej.
• Dyskomfort wynikający z kąta przylegania uszu do głowy.

• Aktywne infekcje i stany zapalne w rejonie planowanego zabiegu.
• Choroby autoimmunologiczne oraz skłonność do blizn przerostowych.
• Okres ciąży oraz karmienia piersią.
• Stosowanie leków wpływających na krzepliwość krwi.
• Niekontrolowane nadciśnienie tętnicze lub ciężkie schorzenia ogólnoustrojowe.
• Alergia na materiały wykorzystywane podczas procedury.

Pełną listę omawiamy podczas konsultacji.

Metoda wykorzystuje trwałe nici polipropylenowe, które są wprowadzane pod skórę za pomocą precyzyjnych igieł. Poprzez odpowiednie przeszycie chrząstki, lekarz przybliża małżowinę uszną do powierzchni głowy, modelując jej nowe ułożenie. Procedura oddziałuje bezpośrednio na strukturę ucha, pozwalając na zmianę jego kąta bez konieczności wykonywania klasycznych cięć chirurgicznych. Zabieg przeprowadza lekarz.

1. Konsultacja i kwalifikacja: Podczas spotkania lekarz ocenia anatomię uszu, omawia oczekiwania oraz wyklucza ewentualne przeciwwskazania.
2. Przygotowanie: Obszar zabiegowy jest dezynfekowany, a następnie podawane jest znieczulenie miejscowe, aby zapewnić komfort pacjentowi.
3. Zabieg: Lekarz implantuje nici APTOS, korygując kąt przylegania małżowin; w razie potrzeby wykonywane są kilkumilimetrowe nacięcia, które zazwyczaj nie wymagają zakładania stałych szwów.
4. Zalecenia: Pacjent otrzymuje dokładne wytyczne dotyczące domowej pielęgnacji oraz terminów wizyt kontrolnych.

• W trakcie: Dzięki zastosowaniu znieczulenia miejscowego procedura jest zazwyczaj określana jako bezbolesna, choć pacjent może odczuwać dotyk i lekkie rozpieranie tkanek.
• Po zabiegu: Przez pierwsze 2–3 dni uszy mogą być tkliwe, obrzęknięte lub zasinione. Jest to naturalna reakcja organizmu na ingerencję.
• Powrót do aktywności: Większość osób wraca do codziennych zajęć w krótkim czasie, jednak konieczne jest noszenie opaski elastycznej (całodobowo przez 2 tygodnie, a następnie przez 4 tygodnie na noc).

Pierwsze zmiany w ułożeniu uszu są widoczne bezpośrednio po zakończeniu procedury. U części osób uzyskany efekt bywa trwały, o ile w początkowym okresie rekonwalescencji nie dojdzie do mechanicznego uszkodzenia nici. Należy pamiętać, że rezultaty zależą od indywidualnej budowy chrząstki oraz osobniczych zdolności regeneracyjnych.